niedziela, 31 sierpnia 2014

Szef i/czy przyjaciel?

Każdego dnia spędzamy w pracy wiele godzin, robimy nadgodziny, dodatkowe kursy, chodzimy na spotkania i kolacje biznesowe. Często więcej czasu poświęcamy z kolegami z pracy niż z własną rodziną. Nie jest więc niespodzianką gdy wieloletnia znajomość z kimś z pracy przeradza się w przyjaźń. Również kontakt z szefem staje się o wiele lepszy. 



Jednak jak dobry może być kontakt szefa z własnymi pracownikami? Czy przyjacielskie relacje z naszym pracodawcą są jak najbardziej normalne? Często zdarza się, że przełożony bardzo dobrze rozumie się ze swoimi pracownikami również jeśli chodzi o życie prywatne. Jednak osoba na tak ważnej pozycji musi ograniczyć życie zawodowe od osobistego i wydawać polecania nawet dobremu znajomemu czy też przyjacielowi.                       

Balans

Dobry szef powinien odpowiednio wypośrodkować swoją funkcję w firmie, nie może być tylko dobrym kumplem ani surowym kierownikiem czyhającym na każde potknięcie pracownika. Bycie szefem oznacza przede wszystkim umiejętność zarządzania swoim zespołem tak, by osiągał wyznaczone cele i dobrze realizował stawiane przed nim zadania. Skuteczny kierownik zarządza ludźmi, stawia im adekwatne cele, dba o ich motywację, zapewnia rozwój kluczowych umiejętności, udziela wsparcia i pomaga, ale jednocześnie musi wymagać, kontrolować oraz nadzorować realizację zadań. Nie jest to więc proste zadanie aby pomimo dużej odpowiedzialności za całą firmę móc utrzymywać koleżeńskie stosunki z całym zespołem.
Zabawa zabawą, praca pracą

Jeśli twój bardzo dobry przyjaciel z pracy zostaje wybrany na kierownika, nagle role mogą się odmienić. Jeśli bardzo dobrze rozumiesz się z kimś prywatnie, nie musi to oznaczać, że będziecie ze sobą dobrze współpracować. Rywalizacja czy też zazdrość może zepsuć nawet bardzo solidne i długie przyjaźnie. Ważne jest a więc aby otwarcie mówić ze sobą o zaistniałej sytuacji. Awans, zmiana pozycji na lepszą czy też podwyżka mogą stać się dla kolegi z pracy powodem do zazdrości, dobrze jest omówić to ze sobą aby uniknąć niepotrzebnych nieporozumień. Nowy kierownik powinien bowiem zdefiniować swoją pozycję lidera w firmie, zostawając tym samym w przyjaznach stosunkach z resztą teamu. Pracownicy również powinni dostosować się do zaistniałych zmian i zaakceptować starego kolegę jako nowego szefa. Niektórzy pracownicy szukają u innych zrozumienia, opowiadają chętnie o swoim życiu osobistym, rodzinie, dzieciach i codziennych problemach. Gdy pracujemy w małym przedsiębiorstwie, stajemy się częścią całego zespołu, a więc i szef „żyje“ problemami innych. W dużych korporacjach ze złożoną hierarchią zarządzania, osobiste problemy pracowników nie dochodzą tak szybko do kadry rządzącej.

Profesjonalny szef trzyma dystans ze swoimi pracownikami i potrafi znaleźć równowagę w kontaktach z zespołem. Osobiste problemy i kłopoty współpracowników są naturalnie ważne, nie powinny one jednak wpływać na przebieg pracy.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz